Nowa hafciarka HappyJapan z ekranem dotykowym: 6 zmian w menu Option, które ratują czapki, czas i nerwy

Jeśli właśnie rozpakowałeś zupełnie nową hafciarka happy japan z ekranem dotykowym, to prawdopodobnie masz w głowie klasyczny miks emocji: ekscytację potencjałem produkcyjnym i jednocześnie paraliżujący strach, że jednym kliknięciem zamienisz ją w bardzo drogi przycisk do papieru.

Po latach szkolenia operatorów — od małych pracowni po hale, gdzie maszyny chodzą 24/7 — wiem, że „stres nowej maszyny” jest realny. Patrzysz na menu ustawień i boisz się, że jeden zły dotyk rozjedzie synchronizację albo doprowadzi do kolizji.

Prawda jest taka: zmiany opisane poniżej nie są ryzykownymi „hackami”. To podstawowe optymalizacje workflow. Różnica między maszyną, która z Tobą walczy, a maszyną, która pracuje przewidywalnie. Te ustawienia ograniczają błędy na czapkach, odzyskują realnie użyteczne pole haftu i wyciszają niepotrzebne, ciągłe alarmy.

Przejdźmy przez to jak profesjonaliści. Bez zgadywania. Tylko logika, kontrola i efekt.

Spokój przed kliknięciem: jak wejść do HappyJapan Option > Machine i niczego nie zepsuć

Wideo zaczyna dokładnie tam, gdzie powinna zaczynać się każda bezpieczna procedura: od poruszania się po interfejsie bez grzebania w plikach wzoru.

1. Naciśnij Main Menu na ekranie dotykowym.
2. Dotknij ikony Option (zwykle wygląda jak koło zębate / narzędzie).
3. Zobaczysz cztery kategorie — wybierz ikonę Machine (pierwsza z lewej), żeby wejść w parametry maszyny.

Gdy już jesteś w środku, ustalmy twardą granicę bezpieczeństwa: pierwszych stron nie ruszamy.

• Ustawienia 1–6: zostaw fabrycznie.
• Ustawienia 7–12: zostaw fabrycznie.

To nie przesąd — to dyscyplina. Te parametry często dotyczą charakterystyk napędów i czasów czujników kalibrowanych w fabryce. Na początku zmieniaj tylko to, co możesz łatwo zweryfikować wzrokowo i sensownie wytłumaczyć.

Checklista przygotowania (zrób to ZANIM zmienisz cokolwiek)

• Kontrola strefy: upewnij się, że jesteś dokładnie w Option > Machine. Jeśli widzisz liczniki ściegów / dane wzoru — jesteś w złym miejscu.
• Zapis bazowy: zanim dotkniesz wartości, przeczytaj ją na głos. Najlepiej zrób zdjęcie ekranu.
• Zasada „jednej zmiennej”: zmieniaj jedno ustawienie naraz, potem przerwa i obserwacja. Nie zmieniaj pięciu rzeczy na raz i nie próbuj potem zgadywać, co wpłynęło na zachowanie maszyny.
• Kontrola osprzętu do czapek: jeśli wdrażasz ustawienia czapkowe, znajdź fizycznie driver i ramę do czapek już teraz. Musisz rozumieć, jak maszyna porusza ramą w realu.
• Materiały testowe: przygotuj standardową flizelinę hafciarską/stabilizator oraz świeżą igłę (w tekście źródłowym: 75/11 jako standard, 80/12 do czapek) do późniejszego testu.

Ustawienia do haftu na czapkach: koniec z logo do góry nogami i więcej pola bliżej daszka

Czapki to dla początkujących „cmentarz marży”. Jedna zepsuta czapka potrafi zjeść zysk z kilku kolejnych. Ustawienia fabryczne są zachowawcze — ale potrafią też generować błędy orientacji i ograniczać pozycjonowanie.

Ustawienie #15 „Convert Cap” = YES (polisa na „logo do góry nogami”)

Prowadzący zdecydowanie rekomenduje zmianę Setting 15: Convert Cap na YES.

Po ludzku: gdy wybierzesz, że masz założony driver i ramę do czapek, sterownik automatycznie obróci wzór o 180°.

Dlaczego to ważne: czapki haftuje się „odwrócone” względem operatora (daszek jest skierowany w stronę korpusu maszyny). Bez tego ustawienia musisz pamiętać o ręcznym obrocie w programie lub na ekranie. Jedno zapomnienie = jedna czapka do kosza.

Pułapka „podwójnego obrotu” (uwaga dla zaawansowanych): jeśli w programie obrócisz projekt o 180° przed wgraniem do maszyny, a potem maszyna obróci go ponownie przez Convert Cap, efekt końcowy znów będzie zły. Ustandaryzuj workflow: trzymaj projekty „normalnie” na komputerze, a obrót zostaw maszynie.

Ustawienie #19 „Expand Cap Limit” = 5 mm (więcej pola na czapce, nadal bezpiecznie)

To ustawienie jest typowo produkcyjne.

• Wartość domyślna: 0
• Rekomendacja z wideo: zwiększ do 5
• Maksimum na ekranie: 10 (na start — nie idź tam).

Fizyka: „Cap Limit” to programowy płot, który ma chronić przed uderzeniem w metalową część ramy przy daszku. Zwiększając limit o 5 mm, mówisz maszynie: „mam to dobrze zamocowane, pozwól mi szyć bliżej daszka”.

Oczekiwany efekt: możesz pozycjonować wzór mniej więcej o „ćwierć cala” niżej na czole czapki (wideo podaje to jako praktyczny ekwiwalent 5 mm).

Krótko o mocowaniu czapki (to ustawienie pomaga, ale nie naprawi złego zapinania)

Możesz mieć idealne ustawienia, ale jeśli walczysz ze standardowym tamborek do czapek do hafciarki, nadal zobaczysz zniekształcenia. Czapki są wygięte, często usztywniane i „nie chcą” się spłaszczać.

Jeśli ciągle musisz zapinać od nowa, bo potnik się marszczy albo ucieka oś środka — problem jest fizyczny, nie cyfrowy.

• Sygnał ostrzegawczy: spędzasz 3 minuty na zakładaniu czapki, a potem i tak puszcza w trakcie szycia.
• Test jakości: dociśnij środkowy szew na zapiętej czapce. Powinno być jak trampolina — napięte i sprężyste. Jeśli jest „miękko”, żadne ustawienie nie uratuje haftu.
• Ścieżka narzędziowa (opcjonalnie): żeby ograniczyć dryf i poprawić powtarzalność, wiele pracowni przechodzi na stacja do tamborkowania hoop master lub podobne systemy pozycjonowania. Wymuszają one stałą geometrię, dzięki czemu „limit +5 mm” jest bezpieczny za każdym razem.

Opcja „Reverse Frame Move”: kiedy odwrócenie kierunku strzałek realnie oszczędza czas

Prowadzący wspomina o Setting #16 „Reverse frame move” jako opcji. Możesz ustawić na YES.

Jak to odczujesz w praktyce:

• Domyślnie: naciskasz strzałkę „Up”, a pantograf (ramię) idzie „w tył”, czyli rama oddala się od Ciebie (co wizualnie wygląda, jakby igła „schodziła” w dół ubrania).
• Po odwróceniu: naciskasz „Up”, pantograf idzie „w przód”, a pozycja wzoru „idzie w górę” względem igły.

Rada warsztatowa: to jest kwestia nawyku ręka–oko. Ustaw tak, żeby było intuicyjnie i trzymaj jeden standard dla wszystkich operatorów. Wahanie podczas pozycjonowania to czysty koszt.

Embroidery Weight (Setting #18): jak bez zgadywania spowolnić maszynę na bardzo ciężkich materiałach

Wideo zaleca zostawić Setting #18 „Embroidery Weight” na Light w większości przypadków.

Natomiast przy ekstremalnie ciężkich rzeczach (bardzo grube warstwy, sztywne płótno, grube kurtki) warto przełączyć na Middle lub Heavy.

Oczekiwany efekt: maszyna spowalnia charakterystykę ruchu/akceleracji. Usłyszysz różnicę.

Dlaczego to działa (zasada „momentu/penetracji”)

Przy gęstym materiale igła ma większy opór, rośnie tarcie i ugięcie igły, co sprzyja strzępieniu nici i pękaniu igieł. Ustawienie „Heavy” pomaga maszynie priorytetyzować stabilność penetracji kosztem prędkości.

Wskazówka praktyczna: jeśli na grubych przejściach (szwy, zgrubienia) słyszysz „pstryknięcia” albo widzisz strzępienie nici — nie ograniczaj tylko pokrętłem prędkości. Najpierw przetestuj zmianę #18 na Heavy, bo to wpływa na sposób pracy napędów, nie tylko na RPM.

Cale vs milimetry (Setting #21): dopasuj ekran do tego, jak realnie mierzysz

Prowadzący rekomenduje zmianę Setting #21 „Display by inch” na YES.

Praktyka rynkowa: nawet jeśli metryka jest „bardziej logiczna”, wiele zamówień i linijek w pracowniach działa na calach. Przeliczanie w głowie to prosta droga do błędu.

Oczekiwany efekt: większość wartości na ekranie będzie w calach. Uwaga: część głębszych parametrów może nadal pokazywać mm — zawsze patrz na oznaczenie jednostki przy liczbie.

Koniec z ciągłym piszczeniem: Notification Sound = NO

Wideo wskazuje ustawienie Notification Sound:

• Domyślnie (YES): maszyna potrafi piszczeć ciągle po błędzie lub po zakończeniu.
• Rekomendacja (NO): pojedynczy sygnał i cisza.

Efekt w pracy: w hałaśliwej pracowni ciągłe alarmy powodują „znieczulenie” operatora na dźwięki. Lepiej mieć jeden sygnał, a uwagę zachować na ważniejsze odgłosy pracy.

Checklista ustawień bazowych (pod produkcję)

• #15 Convert Cap = YES (mniej czapek do kosza).
• #18 Embroidery Weight = Light (tryb standardowy).
• #19 Expand Cap Limit = 5 mm (więcej pola na czapce).
• #21 Display by inch = YES (łatwiejsze pozycjonowanie).
• Notification Sound = NO (ciszej i czytelniej).
• #34 Embroidery Area Margin = 1 mm (poniżej).

Setting #34 Embroidery Area Margin: odzyskaj „martwą strefę” bez proszenia się o uderzenie w ramę

Ostatnia kluczowa zmiana to Setting #34 „Embroidery area margin.”

• Domyślnie: 3 mm
• Rekomendacja: zmniejsz do 1 mm

Idea: to programowa „strefa zakazu” przy krawędzi pola. Zmniejszając ją z 3 mm do 1 mm, odzyskujesz realne pole robocze.

Oczekiwany efekt: możesz szyć minimalnie większe wzory albo dosunąć standardowe wzory bliżej krawędzi.

Rzeczywistość warsztatowa (dlaczego 1 mm bywa ryzykowne)

Bufor 3 mm istnieje, bo ramy potrafią pracować, a materiał „ciągnie” podczas szycia. Przy 1 mm marginesu zostaje bardzo mało tolerancji.

Jeśli używasz zużytych/odkształconych ram plastikowych albo masz niestabilne mocowanie, igła może trafić w ramę, co kończy się plątaniem nici i przestojem.

Rozwiązanie przy ciasnych marginesach: Jeśli naprawdę musisz szyć „pod krawędź”, wtedy tamborki magnetyczne stają się praktycznym narzędziem. W porównaniu do plastikowych ram, które wymagają siły i potrafią się odkształcać, ramy magnetyczne trzymają materiał płasko i stabilnie, co ułatwia bezpieczne korzystanie z małego marginesu.

Drzewko decyzji: stabilizator do czapek i ciężkich rzeczy (żeby te ustawienia faktycznie dały zysk)

Maszyna jest ustawiona. Teraz ustaw materiał. Żadne menu nie naprawi złego podkładu.

Drzewko: materiał/produkt → strategia stabilizacji

1. Czy to czapka usztywniana (twardy front)?
   • TAK: użyj mocnego tear-away (cap backing). Konstrukcja czapki daje sztywność.
   • NIE (miękka/nieusztywniana): użyj mocnego cut-away — bez stałego podparcia perforacje osłabiają materiał.
2. Czy wzór jest gęsty (małe litery, pełne wypełnienia)?
   • TAK: cut-away jest bezpieczniejszy, bo gęstość „ściąga” materiał i może rozerwać tear-away, co daje błędy pasowania.
   • NIE: tear-away bywa wystarczający na stabilnych tkaninach.
3. Czy szyjesz „ekstremalnie ciężkie rzeczy” z Setting #18?
   • TAK: nie polegaj wyłącznie na napięciu w ramie. Użyj tymczasowego kleju w sprayu, żeby związać stabilizator z materiałem i ograniczyć przesuw.
4. Czy widzisz „ślady po ramie” na ciemnych tkaninach?
   • TAK: często to efekt zbyt mocnego docisku plastikowej ramy. Rozważ tamborki magnetyczne do hafciarki happy — docisk jest inny i zwykle mniej „poleruje” powierzchnię.

Naprawa krok po kroku: zmień tylko to, co zmienia wideo (z punktami kontrolnymi)

Jeśli nie interesuje Cię teoria i chcesz po prostu wynik — trzymaj się tej kolejności.

1. Main Menu → Option → Machine
   • Punkt kontrolny: widzisz listę numerowanych ustawień.
2. Ustawienia 1–12: nie dotykaj.
   • Punkt kontrolny: potwierdź wartości bazowe.
3. #15 Convert Cap = YES
   • Miara sukcesu: po aktywacji trybu czapki orientacja na ekranie powinna się obrócić o 180°.
4. #16 Reverse frame move = YES (opcjonalnie)
   • Test odczucia: naciśnij UP — czy ruch jest intuicyjny?
5. #18 Embroidery Weight = Light (domyślnie)
   
   Uwaga

   przełącz na Heavy tylko, gdy faktycznie szyjesz dziś bardzo ciężkie rzeczy.
6. #19 Expand Cap Limit = 5 mm
   • Punkt kontrolny: upewnij się, że jest 5, a nie 10.
7. #21 Display by inch = YES
   • Test wizualny: wróć do ekranu głównego i sprawdź jednostki.
8. Notification Sound = NO
   • Test dźwięku: wywołaj błąd (np. rozłącz nić) — powinien być pojedynczy sygnał.
9. #34 Embroidery Area Margin = 1 mm
   • Test bezpieczeństwa: zanim pojedziesz blisko krawędzi, upewnij się, że ramy nie są odkształcone.

Gdy nadal coś wygląda źle: szybkie rozwiązywanie problemów wg logiki z wideo

Nawet przy dobrych ustawieniach zdarzają się problemy. Oto „pierwsza pomoc”.

Ścieżka rozwoju, która naprawdę zarabia: kiedy ustawienia nie są już wąskim gardłem

Gdy te ustawienia są dopięte, maszyna przestaje być problemem. Wąskim gardłem staje się czas mocowania w ramie.

• Matematyka: jeśli zapinanie koszulki w ramie trwa 2 minuty, a szycie 5 minut, to maszyna stoi bezczynnie sporą część czasu.
• Ból produkcyjny: jeśli walczysz ze śrubami i klipsami na grubej bluzie, spada powtarzalność i rośnie zmęczenie.

Wtedy przejście na Tamborki do hafciarek happy (szczególnie magnetyczne) staje się decyzją biznesową, a nie „gadżetem”.

• Sygnał: masz zlecenie na 50 ciężkich kurtek, a standardowe ramy puszczają.
• Kryterium: jeśli psujesz więcej niż ok. 2% wsadów przez spadanie ramy lub błędy pozycjonowania, ramy magnetyczne potrafią się zwrócić na jednym zleceniu.
• Rozwiązanie: Tamborki happy japan z magnetycznym dociskiem ułatwiają wsunięcie materiału, domknięcie magnesów (dopasowują się do grubości) i start. Mniej siłowania, mniej odcisków.

Checklista operacyjna (nawyk „jak w produkcji”)

• Start dnia: jeśli robisz czapki, potwierdź #15 = YES.
• Audyt materiału: czy dziś szyjesz płótno/grube warstwy? Jeśli tak, #18 = Heavy.
• Kontrola prześwitu: przy szyciu blisko krawędzi (margines 1 mm) zrób trace/obrys i obserwuj relację igły do ramy.
• Materiały pomocnicze: czy masz przy stanowisku spray i świeże igły?
• Środowisko: przy ramach magnetycznych sprawdź, czy nie przykleiły się śrubki/nożyczki przed domknięciem.

Wdrażając te ustawienia, przestajesz walczyć z oprogramowaniem HappyJapan. Usprawniając narzędzia do mocowania, przestajesz walczyć z fizyką. Tak zamienia się hobby w przewidywalną linię produkcyjną.

FAQ

• Q: Jak bezpiecznie wejść do menu HappyJapan touchscreen Option > Machine, nie ruszając ryzykownych parametrów fabrycznych?
  A: Wejdź w Option > Machine i potraktuj Settings 1–12 jako „nie dotykać”, dopóki maszyna nie pracuje stabilnie.
  • Dotknij Main Menu → Option (koło zębate) → Machine (pierwsza kategoria z lewej).
  • Zrób zdjęcie wartości wyjściowych, zanim cokolwiek zmienisz.
  • Zmieniaj jedno ustawienie naraz, potem zatrzymaj się i obserwuj zachowanie.
  • Kontrola sukcesu: widzisz numerowaną listę parametrów maszyny (a nie dane wzoru/ściegi) i zmieniła się tylko jedna, zamierzona wartość.
  • Jeśli nadal jest problem… wyjdź bez kolejnych zmian i upewnij się, że nie jesteś w menu projektu/edycji, zanim spróbujesz ponownie.
• Q: Jak zatrzymać haftowanie logo na czapce „do góry nogami” w HappyJapan przy użyciu drivera i ramy do czapek?
  A: Ustaw HappyJapan Setting #15 „Convert Cap” na YES i ustandaryzuj workflow tak, aby to maszyna wykonywała obrót.
  • Option > Machine → #15 Convert Cap = YES.
  • Trzymaj projekt „normalnie” na komputerze (unikaj wcześniejszego obrotu o 180°).
  • Zrób szybki trace/podgląd po założeniu drivera.
  • Kontrola sukcesu: po aktywacji trybu czapki orientacja projektu na ekranie obraca się automatycznie o 180°.
  • Jeśli nadal jest problem… sprawdź pułapkę „podwójnego obrotu” (obrót w programie + Convert Cap = YES) i popraw tylko jedno z nich.
• Q: Jaki jest bezpieczny sposób ustawienia HappyJapan Setting #19 „Expand Cap Limit”, żeby szyć bliżej daszka bez uderzenia w ramę czapki?
  A: Użyj 5 mm jako ostrożnego zwiększenia, a potem zrób trace i nasłuchuj przed szyciem blisko daszka.
  • Option > Machine → #19 Expand Cap Limit: z 0 na 5 (nie przeskakuj od razu na 10).
  • Zapnij czapkę pewnie i poprawnie osadź daszek w driverze przed testem.
  • Zrób trace pola i nasłuchuj tarcia/skrobania (kontakt metal–metal).
  • Kontrola sukcesu: trace kończy się bez dźwięków tarcia, a tor igły ma stały prześwit względem ramy.
  • Jeśli nadal jest problem… zmniejsz #19 w stronę 0–3 i sprawdź ponownie mocowanie czapki (luźna lub źle osadzona czapka czyni każdy rozszerzony limit niebezpiecznym).
• Q: Jak użyć HappyJapan Setting #18 „Embroidery Weight”, żeby poprawić szycie, ograniczyć strzępienie nici lub łamanie igieł na bardzo ciężkich kurtkach albo grubym płótnie?
  A: Przełącz HappyJapan Setting #18 z Light na Middle/Heavy przy ekstremalnie ciężkich rzeczach, aby spowolnić charakterystykę ruchu i poprawić stabilność penetracji.
  • Zostaw #18 na Light dla większości rzeczy (polo, t-shirty, czapki).
  • Przełącz na Middle lub Heavy tylko przy grubym płótnie, ciężkich kurtkach lub wielowarstwowym dżinsie.
  • Testuj na realnym zgrubieniu (szwy/przejścia warstw), nie tylko na płaskim fragmencie.
  • Kontrola sukcesu: dźwięk pracy staje się bardziej „miarowy”, a strzępienie/pękanie na grubych przejściach wyraźnie maleje.
  • Jeśli nadal jest problem… zatrzymaj się i sprawdź stan igły oraz strategię stabilizacji (ciężkie rzeczy często wymagają lepszej kontroli podkładu, nie tylko wolniejszego ruchu).
• Q: Jaką checklistę przygotowania zrobić przed zmianą ustawień czapkowych w HappyJapan, żeby nie marnować czapek i nie robić niebezpiecznych testów?
  A: Najpierw przygotuj stanowisko i materiały, a potem testuj jedną kontrolowaną zmianę.
  • Załóż świeżą igłę (75/11 standard; 80/12 do czapek) i przygotuj właściwy stabilizator do testu.
  • Oczyść blat, żeby nic nie zahaczyło podczas frame-out/resetu.
  • Zlokalizuj driver i ramę do czapek fizycznie, zanim włączysz ustawienia czapkowe — wtedy ruchy maszyny mają sens.
  • Kontrola sukcesu: pierwszy test kończy się bez nieoczekiwanego kontaktu, a wynik da się powtórzyć po ponownym zapięciu.
  • Jeśli nadal jest problem… przestań zmieniać ustawienia „hurtowo” — wróć do zasady jednej zmiennej i w razie chaosu odtwórz wartości z fotografii bazowej.
• Q: Jaką zasadę bezpieczeństwa mechanicznego powinien stosować nowy operator HappyJapan podczas testów ruchu ramy lub resetu po zmianach ustawień?
  A: Trzymaj ręce, rękawy i narzędzia z dala od belki igielnej i poruszającej się ramy — HappyJapan ma moment wystarczający, by uszkodzić palce.
  • Zdejmij z blatu nożyczki, telefon i luźne przedmioty przed resetem/frame-out.
  • Stań z boku podczas trace, ruchów ramy i resetu — nie „podtrzymuj” ramy ręką.
  • Najpierw obserwuj ruch, a kolejną zmianę rób dopiero po pełnym zatrzymaniu.
  • Kontrola sukcesu: maszyna wykonuje pełny cykl trace/ruchu bez kontaktu z Twoim ciałem lub narzędziami.
  • Jeśli nadal jest problem… przerwij szkolenie i ponownie wyznacz strefę „bez rąk przy belce igielnej”, zanim wrócisz do testów.
• Q: Jakie zasady bezpieczeństwa stosować przy użyciu tamborków magnetycznych na maszynie HappyJapan, żeby ograniczyć ślady po ramie i szyć z ciaśniejszym marginesem?
  A: Traktuj tamborki magnetyczne jak magnesy przemysłowe — kontroluj „snap” i trzymaj je z dala od urządzeń medycznych.
  • Trzymaj magnesy z dala od rozruszników serca i podobnych implantów.
  • Domykaj powoli i świadomie; nie pozwól, by elementy złączyły się z palcami pomiędzy.
  • Sprawdź, czy do magnesów nie przykleiły się śrubki/nożyczki przed domknięciem.
  • Kontrola sukcesu: rama domyka się bez przytrzaśnięć, a materiał jest płasko bez błyszczących pierścieni od nadmiernego docisku.
  • Jeśli nadal jest problem… wstrzymaj pracę z magnesami, dopóki obsługa nie będzie w pełni kontrolowana; rozważ też poluzowanie ustawień „ryzyka krawędzi” (np. ciasnych marginesów), dopóki mocowanie nie będzie stabilne.
• Q: Gdy ustawienia haftu HappyJapan są poprawne, ale mocowanie w ramie nadal jest wolne lub niepowtarzalne — jak wybrać między poprawą techniki, tamborkami magnetycznymi a przejściem na maszynę wieloigłową?
  A: Zastosuj podejście warstwowe: najpierw technika, potem narzędzia (magnesy), a dopiero na końcu upgrade parku maszynowego.
  • Poziom 1 (Technika): zasada jednej zmiennej, standard orientacji czapek, trace i kontrola prześwitu przy szyciu blisko krawędzi.
  • Poziom 2 (Narzędzia): przejdź na tamborki magnetyczne, jeśli ramy plastikowe robią ślady po ramie, spadają na grubych rzeczach lub jeśli braki przez mocowanie/pozycjonowanie przekraczają ok. 2%.
  • Poziom 3 (Wydajność): rozważ upgrade produkcyjny, gdy maszyna stoi i czeka na mocowanie (np. 2 minuty mocowania vs 5 minut szycia).
  • Kontrola sukcesu: czas mocowania staje się przewidywalny i powtarzalny, a maszyna więcej szyje niż czeka.
  • Jeśli nadal jest problem… najpierw audytuj powtarzalność fizycznego mocowania (test „trampoliny” na czapce), zanim zmienisz kolejne ustawienia lub kupisz większą wydajność.